Aliya’mız var, Faslı bir genç kız, zayıf mı zayıf, oradan oraya koşuşturur misafirlere hizmet etmek için. Üç dakikadan fazla onu bir yerde bulmak mümkün değil. Sanki annne Hacer olur herkesin imdadına yetişir. Boşnaklı bir Mirziya’mız var, çok sert bakışlı, resim dersi öğretmeni fakat insan onunla konuştuğunda kendini o kadar güvende ve iyi hisseder ki, ara ara onu görme ihtiyaci duyar insan. Bize türk çayi ile osmanlı kahvesi ikram eder, yaptığı resimleri gösterirken.

Namazlar kılındığında Imam bir arap, müezzin bir türk, cemaat her ırkta müslümanlar.. Ve burası olur sanki Mekke.. Dualar genellikle arapça yapılır, arada Kudüs kelimesi geçince sesler titrer, gözler dolar ve Kudüs olur müminlerin gözyaşı..

Tüm işler bitip çaylar içildiğinde arap kızlarından ilahiler dinleriz. Bizim coğrafyamızın çocukları o kadar içtenki, söylediklerinde sanki tüm vücudları söyler, bu kadar içtenlik çok nadir görülür. Anlamadığımız halde söyleyenlerden ve anlıyanlardan hissediyoruz havayı, orası sanki kına gecesi olur. Çok farklı ırklardan gelinlerimiz var, ama çok az farklı ırklardan eniştemiz var.
Türk arap manavlar var, ihtiyaçlarımızı karşılayabiliyoruz. Fırınlarımız var Ramazan pidesini günlük bulabiliyoruz, normalde altıya kadar açık olması gerekirken iftar vaktine kadar açık olabiliyorlar. Camilere, okullara bu iş yerlerinde fazlası ile yardim ediliyor. Ramazanda daha çok ikram ettikleri halde daha çok kazandıklarını söylüyorlar.
Sahurlarda şehrin içinde ara ara ışıklar yanar. Bilinirki, burası müslüman evidir, sahura kalkınmıştır. Bu ışıklar bu şehrin üzerinde nur olur, şehri ışıtır.

Müslüman olmayan bir okula giden çocuklarına daha çok mükafat alacaklarını söylerek oruçları için onları yüreklendiriyor anneler. Herkes yiyip içerken, Allah rızasına uymak bir ayrıcalıktır diyoruz çocuklara.
Genellikle dernekler(camiler) her millet için farklı farklıdır, fakat Ramazanda hep birbirimize katılıyoruz. Ezanlar camilerin içinde okunur farklı komşularımız var müslüman, gayri müslim.. Onlar bizim Ramazan’ımızı bilirler, bizim yanımızda kimisi saygısından dolayı yiyip içmez. Yiyip içenlerde yine saygı duyarlar. Farklı işyerlerinde çalışanlar için zorluklar yaşanıyor, kimisi Razamanda aileleri ile iftar yapamıyorlar. Camiler çok yakın değil ama teravihlerde yinede dolup taşıyor.
Tv.lerde Türkiye’nin iftar ezanını dinledikten bir buçuk saat sonra burada iftar oluyor.

Mübarek Ramazan işte, Medine olup gelenleri kucaklıyor bağrına basıyor, Kudüs oluyor ısıtıyor herkesi..

Buhari ve Müslim tarafından rivayet edilen bir hadîs-i kudside Cenab-ı Hak şöyle buyuruyor: “Oruçlu, yemeyi, içmeyi ve cinsi arzularını Benim için terkeder. Oruç benim içindir onu mükafatlandıracak da benim.” Buradan, oruç ibadeti ve onun hikmetleri hakkında çok calib-i dikkat sonuçlar çıkarmak mümkündür. Şöyle ki:
Bilindiği gibi bütün ibadetler Allah içindir. Peki neden Allah Teâla “Oruç Benim için eda edilen ibadettir.” buyuruyor. Çünkü Allah’a kulluğun en samimi ve hasbi örneği oruçta yaşanır da onun için.
Kulun ibadetine arız olacak en tehlikeli hastalık riya, yani gösteriş hastalığıdır. Riya, ibadetleri kemiren bir kurt gibidir. İnsan ondan şiddetle kaçınmalıdır. Şeytan insanı ibadetini terke muvaffak olamazsa, bu defa ona başka bir cihetten yaklaşarak onu gösterişe sevk eder.
Allah korusun, bir insan gösteriş için namaz kılabilir, gösteriş için zekat verebilir, gösteriş için hacca gidebilir. Yani bu ibadetleri eda ederken bunların içerisine riya karışabilir. Bunu dışarıdan tesbit etmek mümkün değildir. Bunu ancak Allah bilir. Fakat oruç ibadetine riyanın karışması mümkün değildir. Yani bir kimse gerçekten oruç tutuyorsa, Ramazan ayında şartlarına uygun olarak bu ibadeti eda ediyorsa bunu gerçekten Allah için yapıyordur. Bunda riya, gösteriş yoktur. Çünkü oruç ibadetinde samimi olmayan yani bu ibadeti gösteriş için yapan kimse, başkalarının görmediği yerde yer içer ve insanlara karşı da oruçluymuş gibi görünebilir. Bu imkan elindedir.
Ama bu imkana rağmen böyle yapmıyor da şartlarına uygun olarak orucu tutuyorsa işte bu kişinin yaptığı ibadet gerçekten Allah içindir. Ve tahmin ediyoruz ki Allah Teâla işte bu sebeple “Oruç benim içindir. Onun mükafatlandıracak da benim.” buyurmaktadır. Buradan anlaşılıyor ki, Allah Teala bu ibadete karşılık bizim aklımızın alamayacağı ölçüde sevap verecektir.
Allah’a kulluğun, ve kulluktaki samimiyetin en önemli ifadesi olan oruç ibadeti, kulun hayatında çok büyük değişiklikler yapan onu ruhen ve bedenen terbiye eden ve yenileyen bir ibadettir. Bu hasbi ve samimi ibadetin şartlarına uygun olarak eda edilmesi halinde sonunda kula ne kazandıracağını müjdeleyen Resulüllah (s.a.v) Efendimiz buyuruyor ki:
“Kim, Ramazan orucunu, inanarak ve sevabını Allah’tan bekleyerek tutarsa onun, geçmiş günahları affedilir” (B. İman 28). Kullarına lütufkar olan, acıyan, merhamet eden Allah Teala’nın, ne büyük imkanıdır bu!… Bu büyük imkandan istifade edememek de ne büyük bahtsızlıktır. Bütün gücümüzle bu imkandan istifade etmeye çalışmalı onu asla kaçırmamalıyız.
Yalnız burada bir yanlış anlamaya mahal vermemek için bir hususa dikkat çekmek lazımdır ki o da şudur: Hadis-i şerifte “O kulun geçmiş günahları affedilir.” buyuruluyor. Burada her türlü günahın affedildiği anlaşılmasın. Çünkü kul hakları bu gibi umumi ifadelerin dışında tutulmuş, istisna edilmiştir. Yani siz birisinin hakkını üzerinize geçirmişseniz, Ramazanda oruç ibadetini eda etmekle o hakkı ödemiş olmuyorsunuz. Birisine kötülük yapmış, zülmetmiş, haksızlıkta bulunmuşsanız, Ramazan orucu sizin bu günahlarınızı affettirmiyor. Bu gibi günahların affedilme yolu hak sahiplerinin haklarını helal etmelerine bağlıdır. Bunu da unutmamak lazımdır.

Orucu bozan şeyler ondur:

1- Kasden veya bilerek insanın vücuduna herhangi bir şeyin içeri gir­mesi,

2- Ön ve arka yollarından bir şeyin girmesi,

3- Bilerek kusmak.

4- Bilerek cinsel ilişkide bulunmak,

5- Şehvetli oynamakla meninin çıkması,

6- Hayız olmak,

7- Nifas olmak,

8- Delirmek,

9- Mürted olmak.

Peygamberimiz (s.a.v); “Ramazan ayı geldiğinde Cennet kapıları açılır, Cehennem kapıları kapanır ve (azgın) Şeytanlar zincire vurulur.” (4) buyurmuştur.

Yukarıda naklettiğimiz hadislere göre, ramazan ayında, şirret cinlerin ve azgın şeytanların zincire vurulduğu belirtilmektedir. Bu sebeple, şeytanlar Ramazan ayında diğer aylara ve günlere nispeten müminlere daha az zarar verebilirler.

Ramazan ayında müminlerin büyük bir ekseriyetince tutulan oruçları, okunan Kuranları, yapılan duaları, kılınan teravihleri ve diğer nafile namazları hesap edersek, bu hal şeytanların bu ayda zincire vurulduğunu açıkça göstermeğe yeter.

Zaman, insanı hep ölüme doğru götütürken, ramazan gelir, diriliş ayı başlar. Oruç ayı insanı ölüme değil, diriliş aydınlığına götürür. Ab-ı hayatta yıkanmaya, çiğ tanesinde göğü seyretmeğe ve gökkuşağının altından geçmeğe. Oruçsuzluk ne büyük bir boşluk olurdur, oruç zorunlu olmasaydı mümin için. Tek kişiyle başlar ve biterdi o. Oysa, ramazanda tüm Müslümanların bir ay oruç tutması, orucu toplum olayı haline getiriyor. Somut hale
geliyor toplum ortasında oruç anıtı.

Tabiatı daha iyi hissetmek ve dinlemek, onun söylemek istediğini daha iyi anlamak için oruç mucizesine sahiptir Müslüman. Kavramların yeniden yoklanması, tanımların yeniden yapılması içinm çıkarılmış bir davetiye gibidir oruç gündüzleri ve geceleri. Ve her yıl zayıflayan toplumun din bağı, yeniden güçlenir onunla. Dinin kası ve damarları çalışır hale
gelir.

Oruç, insanı, yeniden varolma, yeniden yapılanma, yoğrulma yolunda bir ay süren bir çileye tâbi tutar. Riyazetlerin en güzeli, en ilâhisi, en içlisidir o. Oruç, ruhun, madde üzerindeki zaferini ilân için verdiği bir savaşın adıdır. Zorludur bu savaş. Sonunda, hasat derlenir bu iradenin savrulduğu harmandan.

Hırsla, ihtirasla dünyaya bağlanmanın, adeta ahireti unutmanın mevsimlerinin geçtiğini, din gününün geldiğini ilân eden bir sancaktır çekilmiş insanlık ufku burçlarına oruç. Oruç, dereceler halinde, belli sürelerde dünyanın tatil edilmesi demektir insan için. Ve ahiretin
Örtülerinin kat kat açılması demek. Süreklice bir gidiş geliş, bir med cezir dünya ile ahiret arasında. İnsan, bu gidiş gelişledir ki en büyük ilerlemesini yapacaktır ruh ve maneviyat alanında.

Çağımız, sadece maddi sağlığa önem veren bir çağ. –gerçi o da bugün hiçbir çağda olamayacak kadar tehlikeyle karşı karşıya.- ruh sağlığı, beden sağlığından önce gelir. Çünkü: beden sağlığına dikkati de, ancak ruh sağlığı olanlar gösterecektir. Oruç, beden sağlığı için de tükenmez bir sıhhat hazinesi gibi etkide bulunmaktadır. Gıdaların tazelenen idraklerle alınması, herhalde vücudun dirilişinde birinci uyarı ve bilinç yerine geçecektir.

Ay gelip ramazanı getirdiğini müjdelediğinde ne kadar sevinsek azdır. Bize Müslümanlığımızın daha bir güçlenip ilerideki yıllara geçeceğinin garantisini getirmiştir çünkü. Bize, gündüzü ve geceyi tüm anlamıyla getirmiştir. Namazları, sabırları ve şükürleri, hamdleri getirmiştir. Rızkı, rızk düşüncesini ve tevekkülü getirmiştir. Nimet fikrine erdirmiştir bizi. Oruçla namaz arasında da büyük yakınlık vardır. Sanki namaz, orucun, insan uzuvlarına yerleşmiş bir ruh olarak, kımıldamış ve kanatlanışından meydana gelmektedir. Oruç da, namazın süzüle süzüle bir buğu olup ruh, beyin ve kalbi tutmasıyla oluşmakta. Bunun için adeta birbirine aşıktırlar. Birbirlerini çağırıp dururlar hep her bahaneyle. Ruh, oruç ülkesinde büyümenin sırrını keşfeder.

SEZAİ KARAKOÇ